Pin testowy B UL 498 Rysunek 119.2

Styk uziemiający Testowanie

Badaniom opisanym w tym rozdziale należy poddać gniazda uziemiające w konfiguracji 5-15R, 5-20R, 6-15R, 6-20R, 7-15R, 14-15R lub 15-15R.

Należy używać wcześniej nieprzetestowanych urządzeń. Każde urządzenie należy montować w puszce podtynkowej lub w inny sposób, twarzą w płaszczyźnie pionowej. Jeśli jest to zamierzone, należy zainstalować niemetalową płytę czołową. Do zacisku uziemiającego gniazda należy podłączyć solidny przewód miedziany 14 AWG (2.1 mm2).

Gdy gniazdo jest zorientowane tak, aby wytworzyć maksymalne przesunięcie styku (możliwe odkształcenie styku wpływające na jego zdolność styku), pin testowy A, Rysunek 119.1 należy całkowicie włożyć do styk uziemiający. Odważnik o masie 5 funtów (1.27 kg) należy stopniowo zawieszać na kołku testowym w odległości 6 cali (152 mm) od czoła pojemnika. Odważnik przykłada się przez 1 minutę, po czym należy go zdjąć. Przyłożenie ciężarka należy powtórzyć z pojemnikami obróconymi o 90,180, 270 i XNUMX stopni, w sumie cztery razy. Zwykle test rozpoczyna się od otworu bolca uziemiającego bezpośrednio nad, pod lub po obu stronach szczelin liniowych.

W wyniku testu opisanego w 119.3 nie powinno nastąpić żadne pęknięcie powierzchni wylotowej naczynia, które mogłoby narazić części pod napięciem na kontakt z prętem o średnicy 1/16 cala (1.6 mm). Ponadto nie może wystąpić żadne pęknięcie lub zniekształcenie korpusu izolacyjnego naczynia, które powodowałoby zmniejszenie odstępów elektrycznych do wartości mniejszych niż wymagane dla gniazda. Trzpień kondycjonujący powinien pozostać na miejscu bez zewnętrznego wsparcia przez wymaganą 1 minutę w każdej pozycji.

Wyjątek: Jeśli pęknięcie nastąpi u podstawy styk uziemiający otwieranie w kontrolowany sposób, tak aby pęknięcie było czyste i nie odsłoniło części pod napięciem ani nie przerwało wewnętrznych barier, nie jest zabronione minimalne zewnętrzne podparcie trzpienia kondycjonującego w celu zakończenia kondycjonowania naprężeń na stykach uziemiających.

Następnie każde urządzenie należy sprawdzić pod kątem ciągłości elektrycznej pomiędzy stykiem uziemiającym gniazda a całkowicie włożonym kołkiem testowym B, Rysunek 119.2. Nie może nastąpić utrata kontaktu podczas ręcznego przesuwania sworznia, bez wywierania nadmiernego nacisku, tak aby dotykał wszystkich wewnętrznych ścian i powierzchni. Pierścień oporowy sworznia powinien stale stykać się z powierzchnią czołową pojemnika. Należy zastosować urządzenie wskazujące, takie jak omomierz, połączenie baterii i brzęczyka lub inne podobne urządzenie.

Następnie każde urządzenie należy ustawić gniazdkiem skierowanym w dół, w pozycji poziomej. Gniazdo powinno obsługiwać 2 i 4 uncje. kołek uziemiający (57 i 113 g) pokazany na rysunkach 119.3 i 119.4, przez 1 minutę każdy po całkowitym wsunięciu w otwór kołka uziemiającego.