Odkrywanie zasad i metod testowania testerów wydajności filtracji cząstek

Tester efektywności filtracji cząstek to specjalistyczne urządzenie służące do oceny skuteczności filtracji produktów takich jak oczyszczacze powietrza, maski, czy samochodowe oczyszczacze powietrza. Jego rolą jest zapewnienie, że produkty te skutecznie odfiltrowują z powietrza szkodliwe cząsteczki i gazy, chroniąc w ten sposób zdrowie ludzi.

Zasada działania testera skuteczności filtracji cząstek opiera się na dwóch metodach: zliczaniu cząstek i ważeniu cząstek. Metody te polegają na wprowadzeniu cząstek lub gazów do układu badawczego i ich wykryciu za pomocą środków optycznych lub chemicznych w celu określenia skuteczności filtra.

Metoda liczenia cząstek: W tej metodzie do pomiaru liczby cząstek wykorzystuje się laserowy licznik cząstek. Podczas badania do przestrzeni, w której znajduje się badany obiekt, wstrzykiwana jest określona ilość cząstek. Następnie wiązka lasera skanuje obszar i rejestrowana jest liczba cząstek zeskanowanych w określonym przedziale czasu. Na koniec na podstawie zarejestrowanych danych obliczana jest skuteczność filtracji filtra.

Metoda ważenia cząstek: Metoda ta koreluje masę cząstek ze stężeniem i natężeniem przepływu substancji zanieczyszczających w celu oceny skuteczności filtracji. Przyrząd testujący najpierw mierzy całkowitą masę cząstek wchodzących do filtra, a następnie mierzy całkowitą masę cząstek opuszczających filtr. Na koniec wydajność filtracji oblicza się poprzez porównanie mas wejściowych i wyjściowych cząstek.

GLE-20 Maski na twarz Tester skuteczności filtracji cząstek stałych PFE

Wydajność filtracji:

Skuteczność filtracji odnosi się do procentu cząstek skutecznie odfiltrowanych przez filtr w określonych warunkach testowych. Jest to ważny wskaźnik wydajności filtra, zwykle wyrażany w procentach.

Metoda wykrywania mgły olejowej:

Metoda wykrywania mgły olejowej jest powszechnie stosowaną metodą, która wykorzystuje aerozole na bazie oleju, takie jak DEHS (sebacynian dietyloheksylu), PAO (polialfaolefina) lub DSP (olej dimetylosilikonowy) do oceny skuteczności filtracji filtrów. W tej metodzie do układu badawczego wprowadzane są aerozole na bazie oleju i mierzona jest zmiana stężenia cząstek przed i po przepływie powietrza do obróbki filtra w celu określenia skuteczności filtracji filtra.

Wykrywanie metodą mgły solnej:

Metoda wykrywania mgły solnej to kolejna powszechnie stosowana metoda, która wykorzystuje NaCl (chlorek sodu) lub równoważne halogenki jako aerozole do oceny skuteczności filtracji filtrów. W metodzie tej do układu badawczego wprowadza się aerozole NaCl i mierzona jest zmiana stężenia cząstek przed i po przepływie powietrza oczyszczającego w celu określenia skuteczności filtracji filtra. Metoda wykrywania mgły solnej jest powszechnie stosowana do oceny skuteczności filtracji drobnych cząstek, szczególnie w środowiskach o dużej wilgotności.

Zasady testowania

Testowanie metody mgły olejowej Zasada:
• Przygotowanie aerozolu: Suche, wolne od oleju sprężone powietrze jest wprowadzane do generatora aerozolu z określonym natężeniem przepływu w celu wytworzenia aerozoli o określonym rozkładzie cząstek.
• Przesiewanie aerozoli: Aerozole przechodzą przez impaktor kaskadowy w celu przesiewania, a cząstki o rozkładzie wielkości cząstek spełniającym standardowe wymagania są usuwane z wylotu aerozolu.
• Wejście do rurociągu testowego: Aerozole spełniające normę trafiają do rurociągu testowego, gdzie zainstalowany jest filtr testowy.
• Monitorowanie różnicy ciśnień: Czujniki różnicy ciśnień są zainstalowane po obu stronach filtra w celu monitorowania liczby cząstek oraz różnicy ciśnień przed i za filtrem podczas testu.
• Proces testowania: Cały proces testowania przeprowadza się przy stałym natężeniu przepływu lub objętości powietrza, aby zapewnić stabilność i porównywalność warunków testowych.

Testowanie metody mgły solnej Zasada:
• Przygotowanie aerozolu z mgły solnej: Suche, wolne od oleju sprężone powietrze jest wprowadzane do generatora aerozolu z określonym natężeniem przepływu w celu wytworzenia aerozoli o określonym rozkładzie cząstek.
• Przesiewanie aerozoli: Podobnie jak w przypadku metody mgły olejowej, aerozole przechodzą przez impaktor kaskadowy w celu przesiewania, a następnie usuwane są cząstki o rozkładzie wielkości cząstek spełniającym standardowe wymagania.
• Zabieg neutralizujący: Ponieważ aerozol mgły solnej przenosi elektryczność statyczną, należy go zneutralizować.
• Obróbka cieplna: Aerozol jest podgrzewany w celu wytworzenia cząstek soli. Proces ten polega na zmieszaniu aerozolu spełniającego wymagania dotyczące wielkości cząstek z ogrzanym gazem, a następnie odparowaniu wody zawartej w aerozolu w celu wytworzenia cząstek soli.
• Przedostanie się do rurociągu testowego: Przetworzone aerozole mgły solnej przedostają się do rurociągu testowego, gdzie zainstalowany jest filtr testowy.
• Monitorowanie różnicy ciśnień: Podobnie jak w przypadku metody mgły olejowej, czujniki różnicy ciśnień są instalowane po obu stronach filtra w celu monitorowania liczby cząstek oraz różnicy ciśnień przed i za filtrem podczas testu.
• Proces testowania: Cały proces testowania przeprowadza się przy stałym natężeniu przepływu lub objętości powietrza, aby zapewnić stabilność i porównywalność warunków testowych.